OBECNY STATUS USTAWY:
Sejm podtrzymał weto prezydenta
Nasz manifest
Sprzeciwiamy się planowanej przez Platformę Obywatelską prywatyzacji szpitali, ponieważ efektem takich przekształceń będzie ograniczenie dostępu do usług medycznych dla ludzi o średnich i niskich zarobkach oraz obniżenie jakości opieki medycznej.

Prywatyzacja, czyli przekazanie większości udziałów w ręce prywatne, spowoduje zmianę celu działalności szpitala. Podstawowy cel, jakim było dotąd udzielanie usług zdrowotnych wszystkim potrzebującym, niezależnie od ich sytuacji materialnej zejdzie na dalszy plan. Zastąpi go zupełnie inny - maksymalizacja zysku.

> przeczytaj więcej



System opieki zdrowotnej w Holandii

System opieki zdrowotnej w Holandii stanowi połączenie modelu brytyjskiego i niemieckiego. Przewlekłe leczenie szpitalne finansowane jest z jednolitej, obowiązkowej składki, natomiast w przypadku innych świadczeń medycznych środki zapewnia ubezpieczenie, którego obowiązkowość zależna jest od poziomu osiąganych dochodów.


Istnieje też możliwość dobrowolnego ubezpieczenia prywatnego (dla osób o najwyższych dochodach, niepodlegających ubezpieczeniu obowiązkowemu). W Holandii funkcjonuje kilkadziesiąt ubezpieczalni prywatnych – mają one obowiązek zapewnić uniwersalny pakiet usług medycznych, za jednolitą stawkę, bez możliwości wykluczenia kogokolwiek z systemu. Budżet państwa zwraca im jednak wydatki poniesione w przypadku pacjentów z wysokim ryzykiem zachorowania, co generuje duże koszty (ubezpieczalnie przy kontraktowaniu usług zwracają w tej sytuacji większą uwagę na ich jakość niż cenę). Prywatne ubezpieczenia ma ok. 30% mieszkańców Holandii.


Ubezpieczony ponosi część kosztów za usługi medyczne – ok. 20% (ale górny pułap tych dodatkowych opłat jest ograniczony w skali roku). Współpłaceniem objęte są też różne środki pomocnicze (protezy, aparaty słuchowe etc.)


System podstawowej opieki zdrowotnej opiera się przede wszystkim na lekarzach rodzinnych (ok. 40% wszystkich praktykujących lekarzy). W ramach podstawowej opieki zdrowotnej działają też m.in. pielęgniarki i fizjoterapeuci. Zazwyczaj są to indywidualne prywatne praktyki; lekarze podpisują z kasami kontrakty i otrzymują zwykle środki pieniężne za każdą zarejestrowaną osobę (a nie za poszczególne usługi). Opieka specjalistyczna dostępna jest właściwie wyłącznie w szpitalach lub w znajdujących się przy nich poradniach.


Większość szpitali w Holandii ma prywatnych właścicieli; w prywatnych placówkach znajduje się aż 88% łóżek. Do państwa należy natomiast sześć szpitali uniwersyteckich. Nie istnieją tu jednak, co istotne, szpitale prywatne nastawione na zysk.

 

Na podstawie:

Małgorzata Dziubińska-Michalewicz, Systemy ochrony zdrowia w Holandii oraz Belgii
http://biurose.sejm.gov.pl/teksty_pdf_04/i-1033.pdf

 

Dominika Kisielewska, Organizacja i funkcjonowanie szpitali w Kanadzie, Francji, Holandii, Włoszech i Japonii,
http://www.nil.org.pl/xml/oil/oil67/gazeta/numery/n2007/n200704/n20070410

 

G. Konat, Płać, choruj i rób, co chcesz, „Le Monde Diplomatique”, wrzesień 2008.

 

Natalia Lipowska, System ochrony zdrowia w Holandii
http://www.jobpilot.pl/content/service/kanaly/farmacja/holandia.html

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2008